Gedachten aan een dik meisje

  • Richard McCormick
  • 0
  • 2868
  • 188

Toen ik begin twintig was, werkte ik als serveerster in Chelsea. Ik was vers in New York City en hield van het leven. Mijn theorie was "nooit nee zeggen" (binnen redelijke grenzen). Ik zei ja tegen elke gelegenheid om rond te hangen, naar een museum te gaan, een dragshow, roadtrip, bar op het dak, het toneelstuk van een collega en het huwelijk van een vriend in het stadhuis. Je weet wel, het gebruikelijke.

Maar ondanks al het plezier dat ik had, de mensen die ik ontmoette en de dingen die ik aan het doen was, kon ik, toen ik 's avonds thuiskwam, niet anders dan de dag in mijn hoofd angstig herhalen. Mijn geest zou racen en ik zou een lange lijst maken van alle dingen die ik verkeerd had gedaan: "Waarom keken ze me zo aan?" "Zijn ze boos op me?" "Ben ik vervelend?" "Vinden ze me echt leuk?" "Waarom zei ik dat?" "Ze doen gewoon alsof ze mijn vriend zijn."

Ik zou mezelf zo hevig in elkaar slaan, ik was bang dat ik dat nooit zou kunnen zijn. Na zoveel zelfgeseling was ik volledig uitgeput. Uiteindelijk kwam een ​​vriend bij me zitten voor een soort tussenkomst. Nadrukkelijk zei hij tegen me: 'Rachel, je moet aardiger voor jezelf zijn. Je zou nooit tegen me praten zoals je tegen jezelf praat. Soms ben je zo wreed en hard. Je moet leren hoe je je eigen vriend kunt zijn. "

Ik wist dat hij gelijk had. Mijn destructieve zelfbespreking moest stoppen, maar ik wist niet eens waar ik moest beginnen. Op aanmoediging van een andere vriend besloot ik naar een cognitief gedragstherapeut te gaan. Ik aarzelde altijd om een ​​therapeut te zien. Ik voelde dat alle problemen die ik had, ik ze zelf moest uitzoeken of gewoon 'positiever' moest zijn. Maar het is bijna onmogelijk om zo'n schakelaar om te draaien. Ik had iemand nodig om me de tools te geven.

Ik ga nu drie jaar naar mijn therapeut en het was een van de beste beslissingen van mijn leven. Tijdens de eerste sessie zei mijn therapeut: "Dit wordt als een les over hoe je hersenen werken." Ik was meteen verslaafd, en sindsdien heb ik langzaamaan een gereedschapskist verzameld vol geweldige methoden om mijn negatieve zelfpraat te verlichten.

Het is een lange weg geweest en ik ben nog steeds een work in progress, maar ik voel me als een nieuwe vrouw. Ik heb geleerd hoe ik vriendelijker en meer medelevend voor mezelf kan zijn, en het heeft me uiteindelijk toegestaan ​​om meer in het heden te zijn. Ik ben uit mijn hoofd en terug in het moment meer. Ik praat tegen mezelf zoals een vriend dat zou doen: vriendelijk, liefdevol, ondersteunend. Soms sluipen er natuurlijk zorgen en twijfels binnen, maar nu weet ik hoe ik er beter mee om kan gaan.

Hier zijn vijf dingen die ik door therapie heb geleerd over hoe je je eigen vriend kunt zijn:

1. Maak een lijst van wat je leuk vindt aan jezelf

Als je je neerslachtig voelt en alle kleine, kieskeurige dingen begint te geloven die je geest je vertelt, is dit een goede manier om terug te vechten. Pak je favoriete notitieboekje, een mooi schrijfgerei (voor mij is het gewoon elke pen in mijn huis waar inkt in zit!), Ga zitten en schrijf alles op wat je leuk vindt aan jezelf. Het is zo belangrijk om op papier alle redenen te zien waarom je speciaal en liefhebbend bent.

2. Haal diep adem

Een van de belangrijkste dingen die ik heb geleerd, is om even de tijd te nemen. Als je voelt dat je overweldigd raakt door zorgen en twijfel aan jezelf, adem dan gewoon. Adem diep in door je neus en adem uit je mond. Voor mij brengt het lekker diep ademhalen me terug in het heden wanneer mijn gedachten me naar Worry Land willen brengen.

3. Spoel het gesprek terug

Nadat je diep adem hebt gehaald, spoel je het gesprek terug in je hoofd. Telkens wanneer mijn gedachten een wrede toon naar mezelf beginnen te krijgen, probeer ik terug te spoelen en opnieuw te beginnen. Ik geef mezelf een tweede kans om dingen goed te doen en dingen anders te zeggen.

4. Gebruik vriendelijke taal

Als je het gesprek opnieuw begint, gebruik dan de tweede keer vriendelijke woorden. Laten we zeggen dat jij en een vriend afspreken voor een kop koffie. Ze vertelt je dat ze de avond ervoor op een date ging en dat het niet zo goed ging. Ze begint dingen te zeggen als "Ik weet niet wat ik verkeerd heb gedaan" en "Misschien ben ik gewoon niet goed genoeg." Wat zou je tegen haar zeggen? Ik wed dat je vriendelijk en bemoedigend zou zijn.

5. Vergeef jezelf

Het is van vitaal belang dat we onszelf eraan herinneren dat we mensen zijn. Niemand is perfect. We maken allemaal fouten, zeggen de verkeerde dingen en maken verkeerde aannames. Als je het verprutst, heeft het geen zin om jezelf te straffen met harde zelfpraat. Vergeef jezelf. Zeg het hardop, schrijf het in je dagboek, e-mail jezelf. Hoe je het ook wilt doen, zorg ervoor dat je de woorden 'Ik vergeef je' zegt. En ga dan verder.




Niemand heeft nog op dit artikel gereageerd.

Handige artikelen over liefde, relaties en het leven die je ten goede zullen veranderen
De toonaangevende lifestyle- en cultuurwebsite. Hier vind je veel nuttige informatie over relaties. Veel interessante verhalen en ideeën